pi

ACLON,MARLON DE GUZMAN LRN136554050001, GRADE 10- ATI-ATIHAN

INDIVIDUAL REACTION PAPER for LIFE OF PI

A.     Short Summary

                 The movie lifeof Pi is a story of a man named Piscine Patel,who survive from a shipwreck together with Bengal Tiger named Richard Parker for 227 days in Pacific ocean.Pi character is brave ,smart,and belong in three different religion  .   Hindu,Catholic and Islam in his young age.After selling the Patel Zoo,his family decided to migrate in Canada but then the ship sinks because of the strong typhoon and only Pi and other animals survive.They were able survive those challenges came to him. Life of Pi movie varies upon the family-orientering ,faith to God and being brave.This story was a good example and motivation for everybody like us.

B. Elements of the Plot

1. Exposition

                             At the beggining of the storyof Life of Pi.It was showed up the entire childhood of Pi.Pi dealing with his struggeles by facing them strong and full of confident and courage.Pi change his name because he teasingfor his name.He discovered anything he wanted to.He was involved in three different religion.The Christian,Hindu and Islam at his very young age.

2. Rising Action

                             After selling the Patel Zoo Patel family decided to migrate to Canada but then the ship sinks because of great storm that time which cause the ship to sinkand many peoplefromship died including the family of Pi except he and other animals.The Hyena,Zebra Orange juice and Richard Parker.

                

3. Climax

                           When the time Pi surrender his religion and being vegetarian to be able to survive in the ocean .Also he encounter the  his fear to the tiger.He decided to tame  the tiger to be also survive in the island.In the story Hyena ate the zebra and orangutan to be able to survive and because of hungryness

                            

4. Falling Action

                            After taming the tiger,he ate a fish to order to survive .After few months,Pi and Richard Parker became friends and saw a island or a forest in the land of Mexico.

5. Resolution

                            The ending of the story Life of Pi,after 227 days Pi and Richard Parker landed in theisland of Mexico.Richard Parker left Pi to order to survive .After that, Pi tell his story on what happen to him after 227 days to those Japanese officials but no one believe with him  because they think Pi making a story.Pi had own life together with the woman he loved. They brought children’s with them and liveto tell his story.

C. Comprehension Questions

Question 5-Pi’s full name, Piscine Molitor Patel, was inspired by a Parisian swimming pool that “the gods would have delighted to swim in.” The shortened form refers to the ratio of a circle’s circumference divided by its diameter. What is the significance of Pi’s unusual name?

                        In his school, Pi’s unusual name is one of his challenges because their classmates teasing him of his name Piscine thats why he change his name in short in Pi

Question 8-What do you make of Pi’s assertion that we are all “in limbo without religion until some figure introduces us to God”? Do you believe that Pi’s piousness was a response to his father’s atheism?

           Answer- I think yes,because of what happen to them in the ship,they not believe to god and it was a responce to his father that god is powerful and he can turn possible to impossible and vice versa

Question 10-How do the human beings in your world reflect the animal behavior observed by Pi? What do Pi’s strategies in dealing with Richard Parker teach us about confronting the fearsome creatures in our lives?

                 Answer- Pi have a fear to Richard Parker, when the tiger survive  at first Pi didn’t care  to  the tiger but Pi have a good heart ,he tame the tiger to order to survive also in the island by using his whistle.Pi saved the life of Parker when the tiger fell in the water.

                        

Question 12-Nearly everyone experiences a turning point that represents the transition from youth to adulthood, albeit seldom as traumatic as Pi’s. What event marks your coming of age?

                 Answer-The events that mark in my coming age was when I was making and decide a decision in my life.Even if I’m a youth it can be make wrong decision but I rely in myself that I need a help and advice of my family.No man is an island.  

Question 14-Pi imagines that his brother would have teasingly called him Noah. How does Pi’s voyage compare to the biblical story of Noah, who was spared from the flood while God washed away the sinners?

         Answer-  Noah's story is the same of  Pi's story because his brother compared Pi to Noah

                  

                                       

D. Personal Thoughts and Feelings About the Film

                My personal thoughts and feelings about the film Life of Pi is atfirst Iam a pet lover but when it comes in wild animals like Richard Parker.But then there are times I'm confused from the story and character but when I understand the lesson I knew it.I believe to the brave and courage of Pi showing in the  story because I can’t believe that theirs a survivor within 227 days .I was amazed to the place where jellyfish are together bringing up light in the ocean.Overall, story of Pi is ineterestingand have a moral lesson and good motivation and example to the people  

                                                                                                                                                                    E. Values Learned/ Moral Lesson

                Simple.Being faithful to god.Why?Because god can do everything ,he can change possible to impossible and impossible to possible .He the only one our savoir in every challenges and frustration that our encounter and will encounter to our life’s to order to survive like the story of life of Pi.God is everyday awake ang he knows what gonna happen next or what gonna happen to us.Knowing god can turn impossible to possible,it simple because god is not only our creator but also our savoir to order to survive to order to survive to those temptation,frustration,problems and fear.Being faithful is the simplies but most powerful weapon and armor  to take those challenges even though it is difficult.

poster ng pangkat isa

ikaapat

ika apat na linggo
   

 

            ngayong linggong ito ang aming oras ay napunta sa pag ttalakay ng mga mahahalagang kabanata na may kaugnayan kay ibarra kung saan ang bawat pangkat ay naatasan na iulat ang mga kabanata .ang pangkat isa ang nauna uaoang iulat ang mga kabanata  na 1-10 at ang iba ay sa ibang pangkat na pagtapos nag bibigay si gng mixto ng takdang aralin upang  kung may na intindihan kami sa inulat ng bawat pangkat.

ikatlong linggo

repleksyon para sa ikatlong linggo:

                   Sa bawat nobela na ating nababasa, hindi  mawawala ang mga tauhan , lugar , atbp .sa bawat pag sulat ng nobela ang mga ito ay nagagamit naten upang mag bigay kulay at katotohanan sa ating nobela .Tulad ni rizal isinulat niya ang nobelang noli me tangere at ang el filibusterismo kung saan naibigay niya ang mga tauhan at lugar ng mabilis na paraan.Kung susulat tayu ng isang kwento o isang journal nag lalagay tayu ng mga tauhan na kapangalan natin o maging ang mga taong nakakasalamuha para mas mabilis natin itong magawan ng maganda at makatotohanang istorya.sa noli me tangere nagawa rin ni rizal na gumawa ng mga tauhan ng mga taong kayang nakakasalamuha at ang mga katangian nito.
                 mahalaga sa isang nobela ang mga tauhan kaya kung mabilis at masasalamin mo ang kwento mo sa iyung lipunan daoat gumamit ka ng mga tauhan at ang mga katangian nito upang mabisa ang kwento mong gagawin


                                                                                                     marlon aclon
   


                             

ikaapat na markahan

mga tauhan

Noli Me Tangere: Mga Tauhan

Sinimulang sulatin ni Dr. Jose P. Rizal ang mga unang bahagi ng "Noli Me Tangere" noong 1884 sa Madrid noong siya ay nag-aaral pa ng medisina. Nang makatapos ng pag-aaral, nagtungo siya sa Paris at doon ipinagpatuloy ang pagsusulat nito. At sa Berlin natapos ni Rizal ang huling bahagi ng nobela. Ang pagsusulat ng "Noli Me Tangere" ay bunga ng pagbasa ni Rizal sa "Uncle Tom's Cabin" ni Harriet Beacher Stowe, na pumapaksa sa kasaysayan ng mga aliping Negro sa kamay ng mga panginoong putting Amerikano. Inilarawan dito ang iba't ibang kalupitan at pagmamalabis ng mga Puti sa Itim. Inihambing niya ito sa kapalarang sinapit ng mga Pilipino sa kamay ng mga Kastila. Sa simula, binalak ni Rizal na ang bawat bahagi ng nobela ay ipasulat sa ilan niyang kababayan na nakababatid sa uri ng lipunan sa Pilipinas at yaon ay pagsasama-samahin niyang upang maging nobela. Ngunit hindi ito nagkaroon ng katuparan, kaya sa harap ng kabiguang ito, sinarili niya ang pagsulat nang walang katulong. Ipinaliwanag ni Rizal sa kanyang liham sa matalik niyang kaibigang si Dr. Ferdinand Blumentritt ang mga dahilan kung bakit niya isinulat ang "Noli." Ang lahat ng mga ito ay maliwanag na inilarawan sa mga kabanata ng nobela. Ang pamagat ng "Noli Me Tangere" ay salitang Latin na ang ibig sabihin sa Tagalog ay "Huwag Mo Akong Salingin" na hango sa Ebanghelyo ni San Juan Bautista. Itinulad niya ito sa isang bulok sa lipunan na nagpapahirap sa buhay ng isang tao. Mga Tauhan: Crisostomo Ibarra Binatang nag-aral sa Europa; nangarap na makapagpatayo ng paaralan upang matiyak ang magandang kinabukasan ng mga kabataan ng San Diego. Elias Piloto at magsasakang tumulong kay Ibarra para makilala ang kanyang bayan at ang mga suliranin nito. Kapitan Tiyago Mangangalakal na tiga-Binondo; ama-amahan ni Maria Clara. Padre Damaso Isang kurang Pransiskano na napalipat ng ibang parokya matapos maglingkod ng matagal na panahon sa San Diego. Padre Salvi Kurang pumalit kay Padre Damaso, nagkaroon ng lihim na pagtatangi kay Maria Clara. Maria Clara Mayuming kasintahan ni Crisostomo; mutya ng San Diego na inihimatong anak ng kanyang ina na si Doña Pia Alba kay Padre Damaso Pilosopo Tasyo Maalam na matandang tagapayo ng marurunong na mamamayan ng San Diego. Sisa Isang masintahing ina na ang tanging kasalanan ay ang pagkakaroon ng asawang pabaya at malupit. Basilio at Crispin Magkapatid na anak ni Sisa; sakristan at tagatugtog ng kampana sa simbahan ng San Diego. Alperes Matalik na kaagaw ng kura sa kapangyarihan sa San Diego Donya Victorina Babaing nagpapanggap na mestisang Kastila kung kaya abut-abot ang kolorete sa mukha at maling pangangastila. Donya Consolacion Napangasawa ng alperes; dating labandera na may malaswang bibig at pag-uugali. Don Tiburcio de Espadaña Isang pilay at bungal na Kastilang napadpad sa Pilipinas sa paghahanap ng magandang kapalaran; napangasawa ni Donya Victorina. Linares Malayong pamangkin ni Don Tiburcio at pinsan ng inaanak ni Padre Damaso na napili niya para mapangasawa ni Maria Clara. Don Filipo Tinyente mayor na mahilig magbasa na Latin; ama ni Sinang Señor Nol Juan Namahala ng mga gawain sa pagpapatayo ng paaralan. Lucas Taong madilaw na gumawa ng kalong ginamit sa di-natuloy na pagpatay kay Ibarra. Tarsilo at Bruno Magkapatid na ang ama ay napatay sa palo ng mga Kastila. Tiya Isabel Hipag ni Kapitan Tiago na tumulong sa pagpapalaki kay Maria Clara. Donya Pia Masimbahing ina ni Maria Clara na namatay matapos na kaagad na siya'y maisilang. Iday, Sinang, Victoria,at Andeng Mga kaibigan ni Maria Clara sa San Diego Kapitan-Heneral Pinakamakapangyarihan sa Pilipinas; lumakad na maalisan ng pagka-ekskomunyon si Ibarra. Don Rafael Ibarra Ama ni Crisostomo; nakainggitan nang labis ni Padre Damaso dahilan sa yaman kung kaya nataguriang erehe. Don Saturnino Nuno ni Crisostomo; naging dahilan ng kasawian ng nuno ni Elias. Mang Pablo Pinuno ng mga tulisan na ibig tulungan ni Elias. Kapitan Basilio Ilan sa mga kapitan ng bayan sa San Diego Kapitan Tinong at Kapitan Valentin Tinyente Guevarra Isang matapat na tinyente ng mga guwardiya sibil na nagsalaysay kay Ibarra ng tungkol sa kasawiang sinapit ng kanyang ama. Kapitana Maria Tanging babaing makabayan na pumapanig sa pagtatanggol ni Ibarra sa alaala ng ama. Padre Sibyla Paring Agustino na lihim na sumusubaybay sa mga kilos ni Ibarra. Albino Dating seminarista na nakasama sa piknik sa lawa.google

gamugamu

ARAL;SUMUNOD SA PAYO NG ATING MAGULANG

Ang Mga Gamugamo at Si Jose Rizal

Ang ina ni Rizal ang unang nagturo sa kanya ng pagbasa. Kung sila ay inaabot ng gabi at si Rizal ay pagod na sa pag- aaral ng pagbasa, si Ginang Rizal naman ang bumabasa at ang anak ang nakikinig. Isang gabi silang dalawa na lamang ang naiwang gising sa kanilang bahay. Sa kanilang pagbasa ay wala nang ilaw na may sindi maliban sa osang tinghoy. Si Rizal ay nag-aantok at pagod na sa pagbasa ng librong kangyang pinag-aaralan. Kaya ang Ina naman ang bumasa at si Rizal ay naking nalamang. 

Hindi rin nagtagal at ang bata ay napagod sa pakikinig. Siya ay nalibang ng mabuti sa mga gamugamo na naglalaro sa ilaw. Minsan, si Rizal ay naghikab at napansin ng ina na hindi na ito nakikinig. Huminto ito ng pagbasa at saka nagwika. "Ngayon ay babasahin ko sa iyo  ang isang marikit na kwento. Makinig kang mabuti". Nang marinig ni Rizal ang salitang "kwento," nadilat ang kanyang mga mata at tumingin sa Ina. Dagling nawala ang kanyang antok.

Pinagmasdan niya ang kanyang ina habang binubuksang isa'isa ang mga dahon ng libro sa paghanap ng kwentong babasahin. Mayamaya'y nagsimula ang Ina ng pagbasa.

 Mayroon daw dalawang ga gamugamo, isang matanda at isang bata. Maibigin silang maglaro sa tabi ng ilaw na kandila. Isang gabi ang batang gamugamo ay lumipad nang lubhang malapit sa ningas ng kandila. "Mag-ingat ka!" ang tawag ng matandang gamugamo. "Baka masunog ang pakpak mo ay hindi ka na makalipad."

"Hindi ako natatakot," ang mayabang na sagot ng batang gamugamo. At nagpatuloy siya ng palipad sa paligid-ligid ng magandang ningas. Minsan, sa kanyang paglipad ay nadikit sa ningas ang kanyang pakpak at siya ay nalaglag sa mesa. 

"Sinabi ko na nga ba sa iyo," ang sabi ng matandang gamugamo. "Ngayon ay hindi ka na makalilipad na muli. Samantalang nakikinig si Rizal sa kwento nalilibang naman siya sa maliliit na gamugamong naglalaro sa kanilang ilaw. Napansin nya ang malaking hangad ng maliliit na kulisap na makalapit sa ilaw sa paghanap ng liwanag kahit mapanganib. At nang masunog ang pakpak at malaglag sa mesa ang batang gamugamo sa kwento ay siya ring pagkasunog ng pakpak at pagkalaglag ng isang tunay na gamugamo sa langis ng tinghoy.

Dahil sa pagkalibang sa mga gamugamo hindi na niya napansing tapos na sa pagbasa ang kanyang ina. Isa mahalagang bagay ang kanyang natutuhan. Isang dakilang aral ang kanyang nakuha sa mga gamugamo. Ang maliit na kulisap pala ay marunong ding magbigay ng pangaral na tulad ng kanyang ina. At ang mga gamugamo pala ay hindi natatakot mamatay sa paghanap ng liwanag.

Nang sila ay matutulog na nang gabing iyan, sinabi ni Rizal sa kanyang ina, "Huwag mong paparisan ang ginawa ng batang gamugamo. Makikinig ka sa pangaral upang ikaw ay hindi mapahamak."

Ang pangyayaring ito at namalagi sa alaala ni Rizal hanggang siya ay tumanda. At sa wakas ay nakita nating siya ay nagpakamatay sa paghanap ng ilaw at liwanag para sa kanyang bayan.

tsinelas

Replekson:Hindi Naging makasarili si rizal dahil nang mahulog na ang kanyang tsinelas ay agad di niyang tinapon ang kaparehas nito dahil hindi mapapakanibangan pag kulang nang kapares di bale na siya ang mawalan inisip pa niyaang makakuha nang mag kares na tsinelas sa dagat

Ang Tsinelas -Anekdota ni Jose Rizal

Maganda ang dagat at ang ilog sa aming bayan sa Laguna. Bughaw na may halong luntian kapag walang sigwa. Ang tubig sa wawa ay napapaligiran ng mga kawayang sumasayaw na tila umiindak kapag nahihipan ng hangin.
Ang mga bangkang may layag ay parang mga paru-parong puti na naghahabulan.
Ang bangka ay karaniwang gawa sa kahoy na inukit sa matibay na kahoy na nakukuha sa aming gubat. Kung minsan ito ay may dalawang katig na gawa sa matitibay at mahabang kawayan upang ang bangka ay hindi gumiwang kapag ito ay nakatigil sa tubig.
Karamihan sa gamit nito ay pangingisda nguni't sa aming lalawigan, ang ay ginagamit namin sa paglalakbay lalo na sa pagtawid sa ibayo ng dagat. Mas mabilis ito kaysa gumamit ng kalabaw o ng karetela.

Naalala ko pa noon kasalukuyang kaming nakasakay sa bangka nang humulagpos ang isa kong tsinelas. Ang tsinelas ay ang gamit namin sa pagpasok at pagpunta sa mga lakaran kung saan ang bakya na gawa sa kahoy ay hindi nararapat.
Mabilis itong inanod sa tubig bago ko nahabol para kunin. Malungkot ako dahil iniisip ko ang aking ina na magagalit dahil sa pagkawala ng aking tsinelas.
Tiningnan ako ng nagsasagwan nang kinuha ko ang aking isa pang tsinelas at dali dali kong itinapon sa dagat, kasama ang dasal na mahabol nito ang kapares na tsinelas.
"Bakit mo itinapon ang iyong isa pang tsinelas?" tanong sa akin ng kasamahan ko sa bangka.
"Isang tsinelas ang nawala sa akin at walang silbi sa makakakita. Ang isang tsinelas na nasa akin ay wala ring silbi sa akin. Kung sino man ang makakuha ng pares ng tsinelas ay magagamit niya ito sa kaniyang paglakad.
Napatingin ulit sa akin ang mama. Marahil naunawaan niya ang isang batang katulad ko.

Ang Tsinelas ni Rizal:
"Naalala ko pa noon kasalukuyang kaming nakasakay sa bangka nang humulagpos ang isa kong tsinelas. Ang tsinelas ay ang gamit namin sa pagpasok at pagpunta sa mga lakaran kung saan ang bakya na gawa sa kahoy ay hindi nararapat. Mabilis itong inanod sa tubig bago ko nahabol para kunin. Malungkot ako dahil iniisip ko ang aking ina na magagalit dahil sa pagkawala ng aking tsinelas. Tiningnan ako ng nagsasagwan nang kinuha ko ang aking isa pang tsinelas at dali dali kong itinapon sa dagat, kasama ang dasal na mahabol nito ang kapares na tsinelas. "Bakit mo itinapon ang iyong isa pang tsinelas?" tanong sa akin ng kasamahan ko sa bangka.

"Isang tsinelas ang nawala sa akin at walang silbi sa makakakita. Ang isang tsinelas na nasa akin ay wala ring silbi sa akin. Kung sino man ang makakuha ng pares ng tsinelas ay magagamit niya ito sa kaniyang paglakad.

noli me tangere

Si Crisostomo Ibarra ay isang binatang Pilipino na pinag-aral ng kanyang ama sa Europa. Pagkatapos ng pitong taong pamamalagi roon ay nagbalik ito sa Pilipinas. Dahil sa kanyang pagdating ay naghandog si Kapitan Tiyago ng isang salo-salo kung saan ito ay dinaluhan nina Padre Damaso, Padre Sibyla, Tinyente Guevarra, Donya Victorina at ilang matataas na tao, sa lipunan Kastila. Sa hapunang iyon ay hiniya ni Padre Damaso na siyang dating kura ng San Diego, ang binata ngunit ito'y hindi na lamang niya pinansin at magalang na nagpaalam at nagdahilang may mahalagang lalakarin.
Si Ibarra ay kasintahan ni Maria Clara. Siya kilala bilang anak-anakan ni Kapitan Tiyago, isang mayamang taga-Binundok. Ang binata ay dumalaw sa dalaga kinabukasan at sa kanilang pag-uulayaw ay di nakaligtaang gunitain ang kanilang pagmamahalan simula pa sa kanilang pagkabata. Di nakaligtaang basahing muli ni Maria Clara ang mga liham ng binata sa kanya bago pa man ito mag-aral sa Europa. Bago tumungo si Ibarra sa San Diego ay ipinagtapat sa kanya ni Tinyente Guevarra ng Guardia Sibil ang tungkol sa pagkamatay nga kanyang amang si Don Rafael, ang mayamang asendero sa bayang yaon.
Ayon sa Tinyente, si Don Rafael ay pinaratangan ni Padre Damaso, na Erehe at Pilibustero, gawa ng di nito pagsisimba at pangungumpisal. Nadagdagan pa ng isang pangyayari ang paratang na ito. Minsan ay may isang maniningil ng buwis na nakaaway ng isang batang mag-aaral, nakita ito ni Don Rafael at tinulungan ang bata, nagalit ang kubrador at sila ang nagpanlaban, sa kasamaang palad ay tumama ang ulo ng kastila sa isang bato na kanyang ikinamatay. Ibinintang ang pagkamatay na ito ng kubrador kay Don Rafael, pinag-usig siya, nagsulputan ang kanyang mga lihim na kaaway at nagharap ng iba-ibang sakdal. Siya ay nabilanggo at ng malapit nang malutas ang usapin ay nagkasakit ang matanda at namatay sa bilangguan. Di pa rin nasiyahan si Padre Damaso sa pangyayaring iyon. Inutusan niya ng tagapaglibing na hukayin ang bangkay ni Don Rafael sa kinalilibingan nitong sementeryo para sa katoliko at ibaon sa libingan ng mga Intsik at dahil umuulan noon at sa kabigatan ng bangkay ay ipinasya ng tagapaglibing na itapon na lamang ito sa lawa.
Hindi binalak ni Ibarra ang maghiganti sa ginawang kabuktutang ito ni Padre Damaso at sa halip ay ipinagpatuloy ang balak ng kanyang ama na magpatayo ng paaralan.
Sa pagdiriwang ng paglalagay ng unang bato ng paaralan ay kamuntik nang mapatay si Ibarra kung hindi siya nailigtas ni Elias. Sa paglagpak ng bato habang ito'y inihuhugos ay hindi si Ibarra ang nasawi kundi ang taong binayaran ng lihim na kaaway ng binata.
Sa pananghaliang inihandog ni Ibarra pagkatapos ng pagbabasbas ay muling pinasaringan ni Padre Damaso ang binata, hindi na lamang niya sana ito papansinin subalit nang hamakin ang alaala ng kanyang ama ay hindi na siya nakapagpigil at tinangkang saksakin ang pari, salamat na lamang at napigilan ito ni Maria Clara.
Dahil sa pangyayaring ito ay itiniwalag o ineskomonyon si Ibarra ng Arsobispo ng simbahang Katoliko Romano. Sinamantala ito ni Padre Damaso upang utusan si Kapitan Tiyago na sirain ang kasunduan sa pagpapakasal nina Ibarra at Maria Clara. Nais ng pari na ang mapangasawa ng dalaga ay si Linares na isang binatang kastila na bagong dating sa Pilipinas.
Dahil sa pagkasindak sa gumuhong bato noong araw ng pagdiriwang si Maria Clara'y nagkasakit at naglubha. Dahil sa ipinadalang gamot ni Ibarra na siya namang ipinainom ni Sinang gumaling agad ang dalaga.
Sa tulong ng Kapitan Heneral ay napawalang-bisa ang pagkakaeskomulgado ni Ibarra at ipinasya ng arsobispo na muli siyang tanggapin sa simbahang Katoliko. Ngunit, nagkataon noong sinalakay ng mga taong pinag-uusig ang kwartel ng sibil at ang napagbintangang may kagagawan ay si Ibarra kaya siya ay dinakip at ibinilanggo. Wala talagang kinalaman dito ang binata sapagkat nang kausapin siya ni Elias upang pamunuan ang mga pinag-uusig ay tahasan siyang tumanggi at sinabing kailanman ay hindi siya maaring mamuno sa mga taong kumakatawan sa bayan.
Napawalang-bisa ang bintang kay Ibarra sapagkat sa paglilitis na ginawa ay walang sino mang makapagsabi na siya'y kasabwat sa kaguluhang naganap. Subalit ang sulat niya kay Maria Clara na napasakamay ng hukuman ang siyang ginawang sangkapan upang siya'y mapahamak.
Nagkaroon ng handaan sa bahay nina Kapitan Tiyago upang ipahayag ang kasunduan sa pagpapakasal ni Maria Clara kay Linares at samantalang nagaganap ito ay nakatakas ni Ibarra sa bilangguan sa tulong ni Elias.
Bago tuluyang tumakas ay nagkaroong ng pagkakataon si Ibarrang magkausap sila ng lihim ni Maria Clara,. Anya'y ipinagkaloob na niya rito ang kalayaan at sana'y lumigaya siya at matahimik na ang kalooban. Ipinaliwanag ni Maria Clara na ang liham na kanyang iniingatan at siyang ginamit sa hukuman ay nakuha sa kanya sa pamamagitan ng pagbabanta t pananakot. Ippinalit sa mga liham na ito ang dalawang liham na isinulat ng kanyang ina bago siya ipanganak na nakuha ni Padre Salvi sa kumbento at dito nasasaad na ang tunay niyang ama ay si Padre Damaso.
Sinabi niya kay Ibarra na kaya siya pakakasal kay Linares ay upang ipagtanggol ang karangalan ng kanyang ina subalit ang pag-iibig niya saa binata ay di magbabago kailanman.
Samantala, tumakas na si Ibarra sa tulong ni Elias. Sumakay sila ng bangka, pinahiga si Ibarra at tinabunan ng damo at pagkatapos ay tinunton ang ilog Pasig hanggang makarating sa Lawa ng Bay. Ngunit naabutan sila ng mga tumutugis sa kanila. Inisip ni Elias na iligaw ang mga ito kaya naisipan niyang lumundag sa tubig kung saan inakalang si Ibarra ang tumalon kaya hinabol at pinaputukan siya ng mga sibil hanggang mahawi ang bakas ng pagkakalangoy at magkulay-dugo ang tubig.
Nakarating sa kaalaman ni Maria Clara na si Ibarra'y napatay ng mga Sibil sa kanyang pagtakas. Ang dalaga'y nalungkot at nawalan ng pag-asa kaya't hiniling niya kay Padre Damaso na siya'y ipasok sa kumbento ng Santa Clara upang magmadre. Napilitang pumayag ang pare sapagkat tiyakang sinabi ng dalaga na siya'y magpapakamatay kapag hindi pinagmadre.
Noche Buena nang makarating si Elias sa maalamat na gubat ng mga Ibarra, sugatan at nanghihina na doon niya nakatagpo si Basilio at ina nitong wala nang buhay.
Bago siya nalagutan ng hininga ay sinabing, namatay siyang hindi nakikita ang pagbubukang-liwayway ng kanyang bayan at makakikita ay huwag sanang kalilimutan ang mga nangamatay dahil sa pagtatanggol sa bayan.

Repleksyon:S boud palng malalaman na natin ang mga kapalaran ni crisostomo ibarra at si maria clara .Napakita din ang mga salik kung bakit naisulat ni rizal ang noli tulad nang pang aapi nang mga prayle tulad ni padre damaso

ang aking kabata

Ang aking kabata ni Jose rizal

Repleksyon: Bata palang si rizal naisulat na niya ang tulang ang aking kabata na inaangkop ni rizal sa mga kabataan ngayon na dapat mahalin natin ang sariling atin kaysa sa mga bangyagang wika tulad nang koreano at marami pang iba dahil sa pag pasok nang modernong panahon                                       

repeksyun

 Repleksyon:enero 20-24

           Magandang buhau sa inyong lahat.Ngayon linggo nag simula na ang ikaapat na markahan o hling kwarter para sa taong 2014-2015. Naging   kapanapanabik ang mga araling ngayun markahan dahil ngayon pag aaralan na natin ang ating mga akda na isinulat nang ating pambansang bayani na si Dr.Jose Rizal na ang Noli me Tangere na ibig  sabihin ay "Touch Me Not". Nag bigay na kagad si Gng mixto nang aming magiging produkto para sa markahan ang Short film at ang Trailer parin katulad nang nakaraan na markahan.Sa unang linggi palang nabigay na lahat ang mga aralin mula sa noli me tangere at ang mga naging tula ni rizal.Noong miyerkules wala ang aming guro kundi pumalit naman siginoong mixto para mag bigay nang paunang pag susulit sa amin .Matapos ay aming sinagutan at nakakuha lamang ako nang 11/30 .Kinabukasan ay bumalik na aming guro na  at nagtanong kung anu ang nangyare kahapon kung sino daw ang nakakuha nang mataas  na marka.Tapos nag karoon ng pagsasanay sa tinalakay na mga  bakit na isulat ang noli me tangere .Mas maganda ang aming Naging biyernes dahil nagkaroon nang debate laban sa dapat bang panulat ang ginamit ni rizal ang kanyang panulat sa kapanakan nang bayan?
                                            marlon aclon

repkleksyun para sa pasko at bagong taon

Repleksyon :

     Ngayung bakasyon marami sa lahat ay nag diwang nang masaya noong pasko at bagong taon.Paano naman ako hindi ko ata ramdam ang pasko at maging ang bagong taon parang hindi rin naging masay sa akin .
      Bago pa ang pasko at bagong taon ,pumunta kami nang mga kaklase ko sa sports center para mag laru nang baliboll at pagtapos namin ay dumeretso na rin kami sa riverbanks o ilog. Niging masaya ang aking christmas party  dahil kasama ko ang mga kaibigan ko .
   Na ulit muli ang pag punta namin sa sa sports center noong dec 21 nang hapun  ayun pag uwe namin ay pagod ,naubusan nang mga pera .
   Nang sumapit na ang pasko ,nagsimba ako kasama  si emanuel pendre na kaibigan  para magsimba sa lumang bayan . pag Uwe ko galing simba at sakto naman ang noche buena namin  .kinaumagahan 
nahihiya pa ako na lumapit sa mga ninong ko para humingi nang aginaldo ..
   Nang sumapit na ang bagong taon hindi rin naging masaya dahil nakatulog ako kakabasa nang ebook sa cellphone.\

                          MALIGAYANG PASKO AT MALIGONG BAGONG TAON PO


 

elihiya

Elehiya sa kamatayan ni kuya

Hindi pa panahon!

Sa gulang na dalawampu't isa, na punong-puno ng buhay.

Malungkot niyang paglalakbay, ngayo'y hindi na matanaw.

Panganay na anak, taglay ang hindi na mabilang na pangarap.

Sa gitna ng di natupad na pangarap at di naipadamang pag-ibig.

Natapos na ang burol.

Sa gitna ng makulimlim na panahon.

Paniwalaa't dili, may pagkabagabag at panghihinayang.

Ano ang tanging naiwan

Nakakuwadradong mga larawang-guhit, poster at kinunang larawan.

Aklat, talaarawan at mga damit.

Wala nang dapat pang ayusin,

Isang ulilang teheras.

Natapos na, sa pagitan ng mga luha, mapait na kapalaran.

Ang maamong mukha, ang malamyos na tinig.

Ang matinis na halakhak,

Mga ligayang di-malilimot.

Patuloy ang pagdarasal

Kasama ang pagdadalamhati, pagluha at pagsisisi

Upang magkaroon ng kapayapaan ang kanyang walang hanggang pagpapahinga

Mula sa di mabilang na mga taon ng paghihirap

Sa pagtuklas ng karunungan naging mailap,

Sa paghanap ng magbibigay-katuparan sa pinakamimithing edukasyon,

Luha'y natuyo, lakas ay pumanaw.

Ano ang kinahantungan

Ang hiram na buhay, tuluyang nawala!

Pema, ang imortal na pangalan.

Mula sa nilisang nangungulilang tahanan

Walang naiwan, ni imahe, ni anino, ni katawan!

Balana'y nagluksa at nagsisiyukod,

Maging pananim ay kumakaway ng pamamaalam, ang tag-araw tahimik na tumatangis.

Ganoon din ang lahat ng nag-alay ng dakilang pagmamahal,

Ang isang anak ng aking ina, kailanma'y hindi na masisilayan pa

Ang katuparan ng minimithing pangarap!

MATEO

¹Ito ay sapagkat
ang paghahari ng langit
ay katulad sa isang may-ari ng sambahayan 
na lumabas nang maagang-maaga
upang umupa ng mga manggagawa 
sa kaniyang ubasan.
²Nang nakipagkasundo na siya sa mga manggagawa
sa isang denaryo sa bawat araw,
sinugo na niya sila sa kaniyang ubasan. 

³Lumabas siya nang mag-iikatlong oras na
at nakita niya ang iba
na nakatayo sa pamilihang dako na walang ginagawa.
⁴Sinabi niya sa kanila:
Pumunta rin naman kayo
sa ubasan
at kung ano ang nararapat,
ibibigay ko sa inyo.
Pumunta nga sila.

⁵Lumabas siyang muli
nang mag-iikaanim
at mag-iikasiyam na ang oras
at gayundin ang ginawa.
⁶Nang mag-ikalabing-isang oras na,
lumabas siya
at natagpuan ang iba
na nakatayo at walang ginagawa.
Sinabi niya sa kanila:
Bakit nakatayo kayo rito 
sa buong maghapon
na walang ginagawa?

⁷Sinabi nila sa kaniya:
Ito ay sapagkat walang sinumang umupa sa amin.
Sinabi niya sa kanila:
Pumunta rin naman kayo
sa aking ubasan.
Anuman ang nararapat,
iyon ang tatanggapin ninyo.

⁸Nang magtatakip-silim na, 
sinabi ng panginoon ng ubasan
sa kaniyang katiwala:
Tawagin mo ang mga manggagawa.
Ibigay mo sa kanila
ang kanilang mga upa,
mula sa mga huli hanggang sa mga una.

⁹Paglapit ng mga dumating
ng mag-iikalabing-isang oras,
tumanggap ng isang denaryo ang bawat isa.
¹⁰Nang lumapit
ang mga nauna,
inakala nilang
sila ay tatanggap ng higit pa.
Ngunit sila ay tumanggap din
ng tig-iisang denaryo.
¹¹Nang matanggap na nila ito,
nagbulung-bulungan sila
laban sa may-ari ng sambahayan.
¹²Sinabi nila:
Ang mga huling ito ay isang oras lamang gumawa
at ipinantay mo sa amin 
na nagbata ng hirap
at init sa maghapon.

¹³Sumagot siya sa isa sa kanila: 

Kaibigan,
wala akong ginawang kamalian sa iyo.
Hindi ba nakipagkasundo ka sa akin
sa isang denaryo?
¹⁴Kunin mo ang ganang sa iyo
at lumakad ka na.
Ibig kong bigyan itong huli nang gaya ng ibinigay ko sa iyo.
¹⁵Hindi ba nararapat lamang
na gawin ko ang ibig kong gawin 
sa aking ari-arian? 
Tinitingnan ba ninyo ako nang masama
dahil ako ay mabuti?

¹⁶Kaya nga, 

ang mga huli ay mauuna
at ang mga una ay mahuhuli…

GOOGLE,

PARABULA NANG BANGA

                                                                         Parabula ng Banga

    "Huwag mong kalilimutang ikaw ay isang bangang gawa sa lupa," ang tagubilin ng Inang BAnga sa kanyang anak. "Tandaan mo ito sa buong buhay mo." "Bakit madalas mong inuulit ang mga salitang ito, Ina?" ang tanong ng anak na banga na may pagtataka.

     "Sapagkat ayokong kalimutan mo ito. At ikaw ay nararapat na makisalamuha lamang sa ating mga kauring banga." Kaya't sa buong panahon ng kaniyang kabataan, itinatak niya sa kanyang isipan na siya ay isang banga na gawa sa lupa. Hanggang sa makakita siya ng ibang uri ng banga. Nakita niya ang eleganteng bangang porselana, sa isang makintab na bangang metal, at maging ang iba pang babasaging banga.Tinanggap niya na sila ay magkakaiba. Ngunit hindi niya lubos na maunawaan kung bakit hindi siya maaaring makisalamuha sa ibang banga. Marahil, gawa sila mula sa iba't ibang materyal at iba-iba rin ang kanilang kulay. May puti, may itim, may kulay tsokolate, at may dilaw. Sila ay may kani-kaniyang kahalagahan. Hinulma sila nang pantay-pantay. Lahat sila ay ginawa upang maging sisidlan o dekarasyon.

     Isang araw, isang napakakisig na porselanang banga ang nag-imbita sa kaniya na maligo sa lawa. Noong una, siya'y tumanggi. Nang lumaon, nanaig sa kaniya ang paniniwalang ang lahat ng banga ay pantay-pantay. Naakit siya sa makisig na porselanang banga. Napapalamutian ito ng magagandang disenyo at matitingkad ang kulay ng pintura. May palauting gintong dahon ang gilid nito. Kakaiba ang kaniyang hugis at mukhang kagalang-galang sa kanyang tindig.

     "Bakit wala namang masama sa paliligo sa lawa kasama ng ibang uri ng banga. Wala naman kaming gagawing hindi tama," bulong niya sa sarili. At sumunod siya sa porselanang banga at sinabing, "Oo, maliligo ako sa lawa kasama mo. Ngunit saglit lamang, nais ko lang na mapreskuhan."

     "Tayo na," sigaw ng porselanang banga na tuwang-tuwa. Sabay silang lumundag sa lawa at nasarapan sa malamig na tubig. Nakadama sila ng kaginhawahan sa mainit na panahon nang araw na iyon. Nang sila'y lumundag sa tubig, lumikha ito ng mga alon. Ang porselanang banga ay tinangay papalapit sa kanya. Kahit hindi nila gusto, bigla silang nagbanggaan nang malakas. Isang malaking alon ang humampas mula sa gilid ng lawa. Lumikha ito ng napakalakas na tunog.

     Ang porselanang banga ay nanatiling buo na parang walang nangyari. Ngunit ang bangang gawa sa lupa ay nagkalamat dahil sa malakas na banggaan nila. Habang siya'y nabibitak at unti-unting lumulubog sa ilalim ng tubig, naalala ng bangang lupa ang kaniyang ina.

TALINGHAGA



Ang talinghaga, talinhaga^[1], o parabula ay isang maikling kuwentong may aral na kalimitang hinahango mula saBibliya.^[2] Isa itong maikling salaysay na maaaring nasa anyong patula o prosa na malimit nangangaral o nagpapayo hinggil sa isang pangyayari, na kadalasang isinasalarawan ang isang moral o relihiyosong aral. Taliwas sa pabula, ang parabula ay walang inilalahok na tauhang hayop, halaman, bagay, at puwersa sa kalikasan na pawang kumikilos at nagsasalita gaya ngtao. Isang katangian nito ang pagiging isang kuwentong naglalahad o nagpapakita ng kung paanong katulad ng isang bagay ang iba pang bagay. Karamihan sa mga talinghagang nasa Bibliya ay mga kuwentong sinabi ni Hesus, na nagtuturo ng kung ano ang katangian ng Kaharian ng Diyos.
GOOGLE:

repleksyon sa pag hahambing

 REPLEKYON :
                         
.................................................................................
                                    Ang aking repleksyon ngayong linggo ay natutunan ko paano gumamit ng paghahambing sa dalawang katangian.inihambing din namin ang mga tauhan sa epikong Rama at Sita.May dalawang paghahambing ang di magka tulad at di mag katulad.Sa dimag katulad ay may dalawang uri ang pasahol at palamang.Nagkaroon nang  pagsasanay tungkol sa dalawang paghahambing
.................................................................................

dalaawang uri ng pag hahambing

 

2 Uri ng Paghahambing

1. Pahambing o Komparatibo ginagamit kung naghahambing ng dalawang  magkaibang antas o lebel ng katangian ng tao, bagay, ideya , pangyayari, at iba pa.May dalawang uri ang kaantasang pahambing:  a. Paghahambing na magkatulad- Ginagamit ito kung ang dalawang    pinaghahambing  ay may patas na katangian. Ginagamitan ito ng mga panlaping ka, magka, ga, sing, kasing, magsing, magkasing, at mga salitangparis, wangis/ kawangis, gaya, tulad, hawig/ kahawig, mistula, mukha/ kamukha.  ka- nangangahulugan ng kaisa o katulad            Halimbawa: Ang Singapore ay dating kabilang sa Malaysia.             magka- nangangahulugan din ng kaisahan o pagkakatulad.            Halimbawa: Magkamukha lamang ng kultura ang India at Singapore.              sing-(sin- /sim) gaya rin ng ka-, nagagamit ito sa lahat ng uri ng pagtutulad.            Halimbawa: Magkasingganda ang India at Singapore.  
Ang maramihang sing-ay naipapakita sa pag-uulit ng unang  pantig ng salitang-ugat. Muli, wala ang ganitong pattern sa mga  rehiyon ng bansa na hindi gumagamit ng reduplikasyon.             kasing- (kasin- /kasim-)  ang paggamit at kahulugan ay katulad din  ng sing,(sin/sim). Pansining kapag ginamit sa pangungusap, ganito ang pattern ng pagkabuo: kasing + s.u + ng/ ni + pangngalan + si/ ang + pang.               
Halimbawa: Kasimbilis ng kidlat ang pagsulong ng bayang ito sapagkat sila ang sentro ng teknolohiya.              magsing-(magkasing-/magkasim) ang pinagtutulad ay napipisan             sa paksa ng pangungusap.                 
Halimbawa: Ang dalawang bansa ay magkasingyaman.             Ga/ gangga- nangangahulugan ng gaya, tulad, para,paris                 
Halimbawa: Gamundo ang pagpapahalaga  nila sa kalayaan sa wika at relihiyon upang magkaroon ng pagkakaisa. 
b. Paghahambing na Di-Magkatulad kung nagbibigay ito ng diwa ng pagkakait, pagtanggi o pagsalungat sa pinatutunayang pangungusap.  May dalawang uri ang hambingang di magkatulad:  
1. Hambingang Pasahol- May mahigit na katangian ang pinaghahambingan sa bagay na inihahambing.Ginagamit ang mga sumusunod upang maipakita ang ganitong uri ng paghahambing.  Lalo - nangangahulugan ng pagdaragdag o pagpapahigit sa kulang na katangian. Sinusundan ito ng katuwang na panghambing na kaysa kay kung ngalang tao ang pinaghahambing, /kaysa / kaysa sa kung ngalang bagay / pangyayari.  Di-gasino - tulad ng .ginagamit sa paghahambing ng uri o katangian ng mga tao. Sinusundan ito ng alinman sa mga katagang naghahambing, kabilang ang gaya,tulad, para o paris na sinusundan ng panandang ni.  Di-gaano - tulad ng- tulad din ng di-gasino subalit sa mga hambingang bagay lamang ginagamit.  Di-totoo- nangangahulugan ng pagtawad o pagbabawas  sa karaniwang uri. Nagagamit itong pamalit sa di-gasino at di-gaano.  
2. Hambingang Palamang- may mahigit na katangian ang inihahambing sa bagay na pinaghahambingan. Naipakikita ito sa tulong ng sumusunod:  Lalo - Ang diwa ng paghahambing ay magiging kalamangan at di kasahulan kung ang sinasamahang pang-uri ay nagpapahayag ng kalakhan, kataasan, kalabisan o kahigtan. Muli, katuwang nito ang kaysa/kaysa sa/kay. Halimbawa: Lalong maunlad ang isa kaysa sa isa.  Higit/mas…kaysa/kaysa sa/kay: sa sarili ay nagsasaad ng kalamangan kung ginagamit ito sa paghahambing. Halimbawa: Higit na malinis ang isa sa isa.  Labis-tulad din ng higit o mas Halimbawa: Labis ang kanilang pagmamahal sa bayan.  Di-hamak-kung ginagamit ay karaniwang isinusunod sa pang-uri Halimbawa: Di-hamak na mapuputi ang Singaporean sa nga Hindu. 
3. Modernisasyon/katamtaman: Naipakikita ito sa pag-uulit ng pang-uring may panlaping ma-, sa paggamit ng salitang medyo na sinusundan ng pang-uri ,sa paggamit ng katagang may na sinusundan ng pang-uring nabuo sa pamamagitan ng mga panlaping kabilaang ka-han. 

rama at sita

Rama At Sita

(Isinalin sa Filipino ni Rene O. Villanueva)

      

       Sa gubat tumira sina Rama, Sita at Lakshamanan nang ipatapon sila mula sa kaharian ng Ayodha. Minsan, isang babae ang dumalaw sa kanila. Hindi nila alam, nagpapanggap lamang ang babae. Siya ay si Surpanaka, ang kapatid ni Ravana, na hari ng mga higante at demonyo. “ Gusto kitang maging asawa”, sabi nito kay Rama. “ Hindi maaari sabi ni Rama, “ may asawa na ako”Narinig ni Sita ang dalawa kaya lumabas siya. Niyakap ni Rama si Sita sa harap ni Surpanaka.Nagselos nang husto si Surpanaka. Sa galit ay bigla siyang naging higante. Nilundag niya si Sita para patayin. Pero mabilis na nayakap ni Rama ang asawa at agad silang nakalayo kay Surpanaka, siya namang pagdating ni Lakshamanan.
        “Sige patayin mo siya!” sabi ni Rama. Binunot ni Lakshamanan ang kanyang espada at nahagip niya ang tenga at ilong ng higante. “Sino ang may gawa nito?”, sigaw ni Ravana nang makita ang ayos ng kapatid. Nagsinungaling si Surpanaka kay Ravana para makaganti kay Rama. Sinabi niyang nakakita siya ng pinakamagandang babae sa gubat at inalok niya itong maging asawa ni Ravana pero tumanggi ang babae. Nang pilitin daw niya, tinagpas ng isang prinsipe ang kanyang ilong at tenga.“Tulungan mo ako, Ravana,” sabi pa nito.”Bihagin mo si Sita para maging asawa mo.” Naniwala naman si Ravana sa kuwento ng kapatid. Pumayag siyang ipaghiganti ito.
        Ipinatawag ni Ravana si Maritsa. May galing si Maritsa na mabago ang sarili sa kahit anong anyo at hugis. Nang malaman ni Maritsa na sina Rama at Lakshamanan ang magkakalaban, tumanggi itong tumulong. “Kakampi nila ang mga Diyos.”, Sabi ni Maritsa.
        “Kailangan umisip tayo ng paraan kung paanong makukuha si Sita nang hindi masasaktan sina Rama.” Nakumbinsi naman si Ravana kaya nag-isip sila ng patibong para maagaw nila si Sita.

Isang umaga habang namimitas ng bulaklak, nakakita si Sita ng isang gintong usa. Tinawag agad niya sina Rama at Lakshamanan para hulihin ang usa na puno ng mamahaling bato ang sungay.” Baka higante rin iyan,” paalala ni Lakshamanan. Dahil mahal na mahal ang asawa, kinuha ni Rama ang kanyang pana at busog. “ Huwag mong iiwan si Sita kahit ano ang mangyari,” bilin ni Rama sa kapatid. Parang narinig ng usa ang sinabi ni Rama. Agad itong tumakbo kaya napasigaw si Sita. “ Bilis! Habulin mo ang gintong usa!”
        Matagal na naghintay ang dalawa pero hindi pa rin dumarating si Rama. Pinilit ni Sita si Lakshamanan na sumunod sa gubat. Hindi, kailangan kitang bantayan,”sabi nito. Ilang oras pa silang naghintay nang bigla silang nakarinig ng isang malakas na sigaw. Napaiyak si Sita sa takot pero ayaw pa ring umalis si Lakshamanan kaya nagalit si Sita.” Siguro gusto mong mamatay si Rama para ikaw ang maging hari.” sabi nitokay Lakshamanan. Nasaktan si Lakshamanan sa bintang ni Sita. Para patunayang mahal niya ang kapatid, agad siyang sumunod sa gubat. Wala silang kamalay-malay na sa labas ay naghihintay si Ravana.
        Sa gubat, napatay ni Ravana ang usa at bigla itong naging si Maritsa. Nagpanggap naman si Ravana na isang matandang paring Brahmin. Nagsuot ng kulay kahel na roba at humingi siya ng tubig kay Sita. Hindi nakapagpigil si Ravana. “Bibigyang kita ng limang libong alipin at gagawin kitang reyna ng Lanka,” sabi ni Ravana. Natakot si Sita at nabitiwan ang hawak na banga!
        Itinulak ni Sita si Ravana. Bumalik sa anyong higante si Ravana. Hinablot ni Ravana ang mahabang buhok ni Sita at isinakay sa karwaheng hila ng mga kabayong may malalapad na pakpak. Nagsisigaw at nanlaban si Sita pero wala siyang magawa. Lihim na nagsisi si Sita sa ginawa niya kina Rama at Lakshamanan. Itinapon niya ang mga bulaklak sa kanyang buhok. Nagdasal siya na sana ay makita iyon ni Rama para masundan siya at mailigtas.
        Mula sa isang mataas na bundok, narinig ng isang agila ang sigaw ni Sita. Hinabol ng ibon ang karwahe ni Ravana. Pinagtataga ni Ravana ang agila at duguan itong bumagsak sa lupa.
        Pabalik na sina Rama at Lakshamanan nang makita nila ang naghihingalong agila. “Dinala ni Ravana ang asawa mo sa Lanka,” sabi nito bago mamatay. Sinunog ng magkapatid ang bangkay ng agila.Pagkatapos ay naghanda sila upang sundan ang hari ng mga higante sa Lanka. Dinala ni Ravana si Sita sa Lanka, ang kaharian ng mga higante at demonyo. “Mahalin mo lang ako ay ibibigay ko sa iyo ang lahat ng kayamanan.” Sabi ni Ravana. Pero hindi niya napasuko si Sita.
        Hiningi ni Rama ang tulong ng hari ng mga unggoy para salakayin ang Lanka. Sa labanang naganap, maraming kawal na unggoy ang napatay pero mas maraming higante ang bumagsak na pugot ang ulo. Hinanap ni Rama si Ravana at silang dalawa ang naglaban.
        Matagal na naglaban sina Rama at Ravana hanggang sa mapatay ni Rama ang hari ng mga higante. Tumakas ang iba pang mga higante nang makita nilang patay ang kanilang pinuno. Umiiyak na tumakbo si Sita sa asawa. Nagyakap sila nang mahigpit at muling nagsama nang maligaya.